(darbe sesleri)
-Birine küfür edersen seni öldürürüm.
-Beyler, merkezi giriş kapalı mı?
-Yani bir saat sonra ziyaretler.
-Ah, anlıyorum.
Başka sigara var mı? -Sonuncusu.
-Ne buradasınız, doktorlar mı?
- Hayır stajyerler. -Ne?
-Stajyerler diyorum. -Stajyerler mi? -Evet.
-Apaçık.
Dinle, hava biraz soğuk. Bir bornoz ödünç al.
-Dinle, bu benim, benim gibi...
-Sana geri vereceğim. Isınıp geri döneceğim.
-Tek tek veriyorlar bize, yapamam.
-Ama henüz doktor değilsiniz, değil mi? HAYIR.
Ve ben bir doktorum. Hadi, çıkar şunu.
-Yapmayacağım, siktir git... -Çıkar şunu dedi.
-Hey, duyuyor musun? Şimdi seni buraya arayacağım!
-Anneni ara. -Seni şimdi arayacağım!
- Saka kuşu! Çıkar şunu.
Neden bu kadar açgözlü olduklarını anlamıyorum.
Nasılsın? - Merhaba, merhaba.
-Doktor... -Sonra, kadın.
-Arkadaşlar, kulp yok, açamazsınız.
-Marat! Buraya gel.
Hadi koşalım.
Nerelerdeydin? - Evet, babam beni götürdü.
-Apaçık.
Kısacası Khadishev'den biri var hemen koğuşta yoğurdum.
Onu acil servise götürdüler ve burada sinsice dolaşıyorlar. Bize günaydın demek istiyorlar.
-O halde gitmelisin. -Evet. Testere?
-Kaç kişiyiz orada? -Yanında üç kişi var.
Kış polislerde, üzerinde bıçak bulmuşlar. Adidas bir saat önce ameliyat için götürüldü.
Özellikle bacağına çarptı.
-O halde onu alırız. -Evet gidelim.
- Merhaba, sana yardım edeyim. -Ne?
-Sadece yardım teklif ediyorum.
-Bu arada sen kimsin? -Stajyer.
- Onu nereye götürüyorsun? Bodruma gitmen gerekiyor.
-Benimle bodrumda buluş.
- Merhaba! Bu Suvorov senin için mi? - Derhal buradan uzaklaşın.
-Adidas, çocuklar! -Burası steril bir alan!
- Üzgünüm, acil tahliye. Sen bacaklar için, ben eller için.
- Bacakların nerede, ne yapıyorsun? - Ve - bir kez!
-Polisi arıyorum! -Daha bitirmedin mi?
- Enfeksiyon kaparsa bacağınız kesilir! -Vaklama, bu benim kardeşim.
Haydi. -Ayakların nerede ileri!
O zaman bitireceğim.
(Mirage - "Yeni Kahraman")
-Girin!
-Koyun... -Natasha. Yatmak.
-Natasha mı?
Nataşa...
-Hadi, hadi.
Teşekkür ederim!
Dikkatli olun, yakacak odun değil.
-Belki onları erteleyebilirim? - Kimi tutukluyorsun silahşör, devam et.
Çocuklar, arabaya gelin, hadi.
Amca, beni eve götür, yardım et, gerçekten ihtiyacım var! -Evet çoktan değiştiler.
-Andryusha!
-Yakında geleceğim!
-Burada ne yapıyorsun? -Gaziye yardım ediyoruz.
-Hangi gazi? -Eve git anne!
Hadi gidelim.
Annen!
Gaz! -Devam etmek!
Bu şey nasıl açılıyor?
(sireni açar)
(polis sireni)
-Derhal dur!
-Polisler! -Daha hızlı sür!
- Derhal dur. - Evet, sürüyorum!
-Acele etmek! -Tolya, döner tablayı bana ver!
- İşte bu, bu kadar, buradayım. -Döner tablayı hızlandırın!
-Ben Tolya değilim, benim Marat.
(mırıldanır)
Hey-hey-hey! Onu teslim et!
Vova, Vova!
Benim, bu kadar, sessiz ol!
Sessiz, sessiz, sessiz!
Her şey, her şey sessiz.
(bağırarak) -Evet!
(zorlukla) -Nerede...
kıvırcık?
-Üç kapitone ceket, bir pantolon.
Orda bir yerde ayakkabı gördüm Bilmiyorum, spor salonunda değil.
-Biraz daha analgin getirmemiz lazım.
-Tekrar? Bunu nereden aldım? Analgin!
-Umurumda değil, bulacaksın. Haydi.
-Neredeyiz?
-Ne, uyandın mı Vova?
Hastanede bir kargaşa vardı. Sizi taburcu ettik.
-Ah, Vova, harika! Nasılsın?
-Bu nedir? -Beni 17 numaralı daireden çıkardı.
-Nerelerdeydin?
-Seninle.
-Hayır anlamıyorsun.
Baskın ne zamandı?
Seni orada göremedim.
-Babam beni arabaya sürükledi. Orada okulda şapkamı çaldığımı öğrendiler.
Beni Chelny'deki teyzeme götürmek istedi. Zar zor dışarı çıktım.
Dürüst olmak gerekirse seninle birlikte olmak için elimi verirdim.
-Neden yardımın olmadan sana ihtiyacımız var?
Arkadaşlar benim için kötü bir şey var.
İçecek bir şeyin var mı?
-Dikkatlice. -Hadi, hadi.
-İyi? -Evet.
-Uzun zamandır bu kadar acele olmamıştı.
Bir şekilde hastaneye koştular -
bazı sirkeler Khadishevsky'yi attı,
bizimkiler onların çocukları Oda adeta yoğun bakıma sıkıştı.
-Bendim.
Yeralash'ı öldüren Ravil Isakov.
Buldum ama...
Seni arayacak zaman olmadı.
-Peki şimdi elimizde ne var? buradaki en proaktif kişi?
- Her şeyi doğru yaptım. -Sana kim sordu?
Kardeşinin önünde cesur musun?
Tazı gibi oldunuz gençler.
Belki senin yaşını büyütebiliriz. Kimi idam edeceğinize kendiniz karar verdiğinize göre?
-Turbo...
-Turbo nedir?
Belki bir şey anlamıyorum?
Sokak beni farklı yetiştirdi.
Senden bunu kapatmanı kim istedi?
-İyi. -Peki "iyi" nedir Vov? Neyi yanlış söylüyorum?
Şimdi git ve büyüklere kendini anlat. Taktaş'ın sallanması emrini vermediler.
- Evet, sizin en büyüğünüz benim.
Neden bu kadar üzgünsün?
Yarın genel antrenman var.
Konuşacağız.
Bugün burada kalacağım.
-Hadi Vov, iyileş.
-Vov, seninle kalacağım.
Ben nöbet tutacağım.
-Aferin, Coat. -Teşekkür ederim.
-Haydi Vova.
-Kapıyı kapatın beyler, patlamasın.
-Peki sen ver.
Ne, şimdi nereye gidiyorsun? -Provaya.
-Seninle gelebilir miyim?
-Nereyi çiğniyorsun, yeni yıkadım. -Provaya.
-Hadi ama sırf senin için bekliyorum.
(kapının arkasından müzik)
-Ah, geldin mi? - Merhaba.
-Harika.
Kafanın nesi var? -Evet, basketbol oynuyordum ve potaya çarptım.
-Bu nedir? Bir yetenek hayranını mı getirdin?
-Bu arkadaşım Marat.
Ira bugün orada olmayacak mı?
-Ira bugün burada olmayacak, işte.
Bana ne bildiğini söyle. Nasıl oynayacağız - kulaktan çalabilir misin?
-Duruma göre değişir.
- Kesinlikle yapmalıyız. Birine ihtiyacımız var - ihtiyacımız var güvenebileceğiniz bir kişi.
Çünkü...
Çünkü zaten bir çeşit itibar var.
Uyanmak.
Tamam arkadaşlar, hadi...
"Beyaz Gece"
("Beyaz Gece" şarkısının müziğini çalın)
Tamam, tamam. Dur, dur, dur.
Bilmiyorsun, değil mi? - Peki, kulaktan kulağa söyledin.
-Ve üç ruble çoktan geçti.
Her şeyin bir an önce parmaklarınızın arasında olması gerekiyor. Öğretmeye zamanımız yok.
(iç çeker)
Dinle, üzgünüm.
Doğru, çalışmamız gerekiyor. Müzik okuluna gittin, değil mi?
-Evet. -İşte devam etmeliyiz.
Sadece seviye biraz da bizim seviyemizde değil, anlıyor musun?
- Kiss oynar mısın?
-Yapabiliriz.
-Rozetlerinde ne yazdığını biliyor musun? SS amblemi şifreli mi? İki yıldırım.
Ne, Nazi mi yoksa ne? Bakın, onu "ABD Ordusu" taktı. Ne, Amerikalı mı oldun?
Seviyeden, itibardan bahsettim. Seviyeniz nedir?
Yuri Antonov bir seviyede mi?
Anlamadığınız bir şey giydiğinizi düşünüyorsunuz, "Bremensky" deki horoz gibi, hemen bir itibar mı?
Seni sokakta kim tanıyor, itibar?
Bir itibar olacak Amerika'ya ne zaman sırtınızı döneceksiniz?
ve normal şeyleri oynamaya başlayacaksın. -Bunlar ne?
- "İhale Mayıs"! -Marat!
-Durun, insanlara açıklıyorum! Hey, saçını mı uzattın?
Başka bir elbise giy ve Amerika'ya git, orada dans edeceksin.
-Biz böyle ucubeler için müzik yapmıyoruz. Nasıl oynuyorsun, tamam mı?
Ira sana şunu söylememi istedi: Müzik için gerekeni aktardım.
Klavyecimiz var. Defol buradan!
-Vatanını sevmen için seni içeri çekmemiz lazım!
- Moronlar.
-Anne, merhaba. - Merhaba Svetlana Mihaylovna.
Geç ziyaretim için özür dilerim.
-Anne, bu Marat, unuttun mu? Anne ve babası iş gezisine çıktı
ve anahtar kaybolmuştu. Bugün geceyi bizimle geçirebilir mi?
-Peki ya kıyafetlerin? -Bunu ödünç aldık.
-Peki, Marat'ın odaya girmesine izin ver. seninle konuşacağız.
-Teşekkür ederim.
Yul, bana oyuncakları gösterebilir misin? Oynamak istiyorum.
-Sana göstereceğim, oynamana izin vermeyeceğim. -Hadi gidelim.
-Hemen gelemediğim için özür dilerim. Orada bir kişiye yardım ediyorduk.
Holiganlar onu kovalıyordu. Ve şimdilik, şimdilik...
Ben iyiyim dediler, ayrıca bunu ayakta tedavi bazında yapabilirsiniz.
-Polis senin için geliyordu. -Evet, eskort olarak, yetişmesinler diye.
Orada bütün bir hikaye var.
Ekip adamın yanına geldi boşuna sakatlamak.
Birinin buna ihtiyacı vardı bölgeden çıkarın.
Peki kim? Operasyonları gerçekleştiren doktorlar.
Turbo ve ben... ve Valera onu çıkardık.
Ve sonra minnettar olacağız.
-Eşyalarını hastaneden aldım.
Akşam yemeğini ye ve yat.
-Evet.
-Evet harika.
Ben de bu kadar, orada kalacağımızı düşündüm.
Aslına bakılırsa asansörde altı tane kazma var.
-Dört gibi.
-Kendileri kesinlikle delirdiler.
Orada bir sedye ve serumla duruyoruz. Yani bir sirk.
-Bu sürprizin etkisidir.
(TV'den gelen sessiz beyaz gürültü)
-Ne? - Evet anne sanırım televizyonu kapatmadı.
Anne?
Kapatayım mı?
Ne yapıyorsun anne?
-BEN...
Sen...
Buna inanmıyorum.
-Hadi yürüyelim!
-Her şey benim hatam, benim. Bunu inkar etmeyeceğim bile.
Babamı kurtaramadım... -Tamam anne.
-Sözünü kesme. Ve bu seni kurtarmadı.
Merhaba izin alabilir miyim?
- Buna izin veriyorum. Sen kimsin?
-Vasiliev ve ben onun annesiyim. Dün aradık.
-Hadi ama. Sadece annem olmadan.
Burada annemiz yok. -Evet.
-Pekala, otur Vasiliev.
Peki Suvorov askeri olmaya karar verdin mi?
Aslında su umurumda değil ama...
Genellikle bizden izin istiyorlar.
Suvorov gazisinin kim olduğunu biliyor musun?
Bir Suvorov emektarı her zaman hazır olan kişidir.
herhangi bir zamanda, vatanınız için ayağa kalkın.
Hazır mısın?
-Bilmiyorum, ben pasifistim.
-Ben de pasifistim.
Çünkü bir pasifist - bu savaşa karşı olan biri.
Çünkü sadece beceri vatanını savun
bizi işgalden kurtarır.
Ancak yine de bu anlayışa ulaşmamız gerekiyor.
-Sanırım artık savaş olmayacak.
Onları Afganistan'dan bile çıkarıyorlar.
Arkadaşım oradan döndü.
Senin sadece güveç çaldığını söylüyor. ama sen kendin hiçbir şey yapmıyorsun.
Özellikle siz değil, yetkililer.
Gerçi sen de.
Yüzün çok geniş.
Karabuğday yüzünden değil mi?
-Çıkmak.
Çıkmak!
-Merhamet tarafı.
(Julia) - "Haşin..."
-Suvorovsky.
- "...birlikler tarafından
kırılmıştı..."
Nihayet! -Kuyu?
- Evet, tamam, her şey harika. Yarın sertifikaları teslim etmeniz yeterli.
ve bu hafta boyunca mümkündür. - Yarın teslim edeceğiz, her şeyi teslim edeceğiz.
Ah, Tanrıya şükür oğlum. ne kadar güzel bir yer değil mi?
- Evet, kendim taşıyacağım anne. Gidelim mi?
-Hadi gidip biraz dondurma yiyelim.
-Aigul! Ah!
Merhaba! Belki solfeji atlayabilirsin, ya da orada ne var?
-Yürüyüşe çıkmayacağım.
-Nedir?
-Sıradan.
- Gerçekten ne oldu?
-Hiç bir şey.
-Bir şeylerin ters gittiğini görüyorum.
-Görüyorsan kendin anlamalısın. -Ne yaptım?
-Nerelerdeydin? İki gündür cevap yok, merhaba yok, beni aramadın bile.
Şimdi ortaya çıktı mı? almam gereken dersler onun yüzünden atlıyorum.
İlişkiler istediğin zaman olmuyor sonra geldi. İlişkiler ilişkilerdir.
"Eh." Bana “hey” diyen sen misin? Ben "evet" değilim.
Annene “öh” diye bağır.
Benim de duygularım var. Anlaşıldı?
Tüm? Söyleyecek bir şey yok mu?
-Aslında açıklamaya geldim.
Bunu orada yaşadık!
Yeralash'ı öldürdük.
Kim olduğunu öğrendik ve babam beni götürdü.
Kardeşimi zar zor kurtardılar; o hala topallıyor.
Ambulansta çalındı.
-Kardeşinle gitmedim.
İşte bu, bedava.
-Durmak!
Nerede? -Düğme akordeonundan.
-Özgür.
- Peki bu kadar çok şey nerede? -Hadi ama ne olursan ol.
İnsanlara neler yapabileceğinizi gösterin.
Hadi, hadi, hadi.
(gülüyor) Kız yapabilir!
-Çık buradan. Büyüklerin olmadığı bir zamanda geleceksin.
- Halkımız orada toplandı. Vova seninle konuşmak istiyor.
-Nedir?
Ne yani bana bir şey mi gösterecekti?
-Yani oradaki herkes reşit. Ne diyeceğini bekliyorlar. Ciddi soru.
-Evet, bu ciddi bir soru olduğundan,
O zaman gidip konuşmamız lazım, değil mi?
-Evet evet. - Neden boşuna parfüm sıktım?
İnsanların arasına çıkacağım.
-Ben de gideceğim. -Evde kalın.
-Vov! Vay, geliyorlar.
- Herkese selam!
Peki benimle kim konuşmak istedi?
Sen misin?
Neden herkes bu kadar kasvetli, arkadaşlar?
-Çocuklarla konuştuk.
Sizi desteklemiyoruz. -Tam olarak kim?
Sen?
A? Yoksa öyle misin?
Ay-ay-ay! Diyorsun ki?
Neden Adidas'ın altına saklanıyorsun? eğer desteklemiyorsan?
Eğer gözüme girseydi bana söylerdi.
-Evet, sana kendim anlatacağım.
"Khadishka"daki adam şöyle dedi: bunu senin için döktüler,
Yeralash hakkında konuşmaya gittiğinde.
Ondan bahsetmedin bile. Ve hepimize şarkı söyledi: bir şekilde orada, her türlü anlayışın ötesinde öldüğü.
Hepsinden ölesiye korkuyorsun.
Yeralash'ı bir bardak su karşılığında sattım. Ya da ne içiyorsun, kolonya mı?
A?
Zenciyi bir günde söndürürsün.
Diğer bölgelerden oğlanlar bize bakıyor, Soyu tükenen şeyin bizim sokağımız olduğunu düşünüyorlar.
Sen, Kashchey, şehrin her yerinde Artık kimse onu ***'e koymuyor.
-Evet? -Kesinlikle. Bizim için Tolya amcadan beter oldun.
Saygıyı kaybettim.
- Bitirdin mi?
Ama şimdi
Size sizinkini ayrıntılı olarak göstereceğim ve cevaplayacağım.
Az önce herkesin önünde bana fare mi dedin?
Aslında işler böyle mi yürüyor? - Aslında evet.
-Birinin kabuğuna ihanet ettiğimi söylüyorsun.
Lütfen söyle bana, kendin gördün mü? yoksa birisi sana şarkı mı söyledi? Soru basit.
-İnsanlar boşuna konuşmaz. -Tavukları sağdıklarını söylüyorlar.
Artık büyüğün olduğunu anlıyorsun
Bir tür polis saçmalığı mı sunuyorsun?
Sana Han, Vova!
Bu tür şeylerin burada yeri yoktur.
Buradayım, bu sokakta duruyorum!
Oğlanlar benim her şeyim, ben de oğlanların her şeyiyim! Beni tanıyan herkes bilir.
Ben burada insanları yetiştirdim. Seni insanlarla tanıştırdım.
Anlamıyor musun? hepimizi kıramayacaklarını,
Artık onları birer birer yakalayacaklar. -Çocuklar!
Arkadaşlar videoyu izlemek istemez misiniz?
-Amca, görmüyor musun? insanlar şimdi ne hakkında konuşuyor, ha?
-Yakınlarda bir video mağazam var.
-Kısaca konuşursak... -Kişi başı bir ruble.
- Amca, çık buradan!
-Bir şey olursa Malenkaya sokak 7. ev bekliyorum.
-Burada büyüdüm Babamı buraya gömdüm!
Burada, Volga'dan,
Hırsızlardan dünyanın temizliği başlayacak. Bu bahçeden!
Çünkü güç, Vova, insanlardadır!
(Yuri Shatunov - "Gri Gece")
-Tamam çocuklar!
İyi!
Güzel, dedi!
Biz sokak.
Universamovskie.
Ve hapishane işleriniz bizi ilgilendirmiyor.
Biz sokak.
(herkes hep birlikte) -Biz sokağız!
Biz sokak! Biz sokak! Biz sokak!
(Yuri Shatunov - "Gri Gece")
Evet, her durumda bir şeyler olmalı.
Kashchei her yaştan toplandı.
HAKKINDA! Delmek!
(Tüm) -Ooo!
-Ah, bak!
(Marat) - Basmayın!
- Kiminle konuşuyorsun kardeşim?
Ah-ah-ah!
Haydi, çocukları filminize götürün. Hadi yürüyüşe çıkalım çocuklar.
(Tüm) -Ve yine gri gece ve ona yalnızca ben güveniyorum.
Biliyor musun, gri gece, hepiniz benim sırlarımsınız...
-Ustalar!
Merhaba. Dedin videoyu izleyebilirsiniz.
-Olabilmek. Kişi başı bir ruble - ve bakın.
-VCR'ımız veya markalı olanı var mı? -Bir şirketim var.
Angola'da çalıştım Biliyorsun, çekle ödediler.
Beryozka'dan alışveriş yaptım.
-Tam burada.
- Arkadaşlar elbette umurumda değil.
ama uymayacaksın.
-Peki deneyeceğiz.
(Yuri Shatunov - "Gri Gece")
-Ta-ta-ta-ta-ta!
-HAKKINDA! -Evet!
(kadın inliyor)
Ceket, hadi koşalım.
Kaban!
Orada ne yapıyordun? Utanmıyor musun?
-Oraya mı gidiyorsun? -Evet.
-Kim var orada? -Kış.
-Kış! Haydi, Kış!
Haydi zaten! -Şimdi bekle.
Işıkları aç Turbo.
-Bana on saniye ver lütfen!
-Dinle, hala güzel karikatürler var. bir kuş ve bir kedi hakkında,
prensip olarak da ilginç.
-Hayır, hayır.
Gerçekten atın yanında olacak mı?
-Hayır, onlara ihtiyacımız yok arkadaşlar. Bırak gideyim.
(Tüm) -Uh-uh!
-Ne yani gerçek mi, falan mı izleyeceğiz, Atla arası nasıl? Biz normaliz.
- Hayır, saçmalık.
Dört parmakla kalbi çıkaramazsınız.
-Üçü olamaz. Üç. Aniden de olsa dördü mümkündür.
Vova, söyle bana. -Kardeş, Bruce Lee yapabilir, inan bana.
Kısacası bir arkadaşım vardı. birlikte görev yaptı, yani o onun öğrencisi, tahmin edin ne oldu.
-Hadi! -Sana cevap veriyorum. Yapacağım.
Ailesi burada, Hong Kong'da. diplomatlar şöyle, aman tanrım, ileri geri.
Kısacası manastırına geldi. onu içeri almadı.
Ama kısacası bir gün boyunca orada durdu - Tapınakta, anladın mı?
Ve ayakta durduğunu gördü.
onu yanına aldı ve eğitmeye başladı. - Aman tanrım.
-Tahmin, günde bir kişi 30 ruble kazandım.
Ortak fonun tamamının boşaltıldığını düşünün.
-Bu iyi bir şey; bir video salonu. -Evet.
Bir şekilde yapmalıyız
ve bizim caddede açıldı.
-Nerelerdeydin? (möö)
Ne? (möö)
Uyudun mu? -Evet.
(möö)
- Travmatik beyin hasarı mı? -Evet.
-Yataklar arasındaki mesafe ne kadar? Bir buçuk metre mi?
Burada bir adam uzun süre dövüldü. Seni neredeyse öldürdüler ve sen burada uyudun.
İmzala.
Bitirdim.
Bütün bunlar olurken kimin vardiyasıydı? Sizinki mi yoksa değiştiler mi?
-Benim. -Peki sen de mi bir şey duymadın?
Belki ona geldiler - akrabalar, tanıdıklar?
- Kimse yoktu.
Daha sonra içeri girenler bunlar oldu.
Bu çenesinden dövüldüğünde, orada başka kimse yoktu.
-Anladım, teşekkür ederim.
-Beklemek!
Orada oğlan ziyarete geldi ancak zar zor ayakta durabiliyordu.
-Erkek çocuk?
- Merhaba. -Ne, çocuklar?
-Ve işte başka bir soru. Temiz bir kaset satın alırsanız,
üzerine film kaydedebilir misin?
-Hayır, ikinci bir video kasete ihtiyacımız var. Birinden nasıl kayıt yapabilirim?
-Ah, evet, evet. Biriyle çalışmayacak mı? -HAYIR.
-Ne tür filmler var? "RoboCop" ve kuş hakkında bir şeyler söyledin.
-Bu bir karikatür. Bir kedi hakkında, bir kanarya hakkında.
Peki, komik. yarın gel Senin için açacağım.
-Ah...Ah...Video kaydedicinin gerçekte maliyeti ne kadar?
- Kabloları aldın mı? -Evet.
-Porno? -HAYIR.
-Peki sen salak mısın? Hadi koşalım.
(Marat) -...Ya değiştirirsek?
İhraç edilen bir Lada'mız var, hareket halinde.
-Hangi model? - "Niva".
-Peki, bakmam lazım. (gürültü)
Katya, orada ne var? -Bilmiyorum mutfaktayım.
-Ve benim de bir babam var Angola'da tercüman olarak görev yapıyor.
Angola'dan. Komik bir olay yaşandı... -Hey! Orada ne yapıyorsun?
- Hadi gidelim! Bana elini ver!
-Durmak!
-Koşmak!
İşte bu, hadi gidelim! Daha hızlı gelin! -Durmak!
Dur, sana söylüyorlar! -Siktir git!
-Seni hatırlıyorum hırsız!
- Merhaba anne.
-Geldin mi? - Merhaba.
-Annenler henüz gelmedi mi? -Hala bekliyoruz.
Bu Yule. Kekler hakkında ne düşünüyor?
-Kek! -Çok iyi, teşekkürler.
Sen de ellerini yıka, otur, Orada yemek pişirdim.
-Bir telefon görüşmesi yapabilir miyim? -Evet.
(telefon çalıyor)
-Merhaba!
Merhaba!
Şeytan onun ne olduğunu biliyor.
(telefon çalıyor) -Ben alırım, Kiryush.
Evet mi dedin?
-Merhaba. Benim.
-Merhaba, merhaba.
(TV açık)
Nereden arıyorsun? -Bir arkadaşımdan.
O şimdilik burada. -Maratik!
Lütfen hemen geri dönün Babamla konuşacağım.
- Hayır anne. Bu, dinle.
Eşyalarımı toplayabilir misin?
Korkaklar, işte bu kadar. Bir kişiden alıyorum, sakıncalı.
-Evet yapabilirim.
Daha da iyisi
sabah baban gittiğinde gelirsin, Seni besleyeceğim.
-Teşekkür ederim anne. - Lütfen çabuk geri dönün.
-Bu kim? -Ah... Lyuba.
-A!
-Andryush, ağacı ayırmayı unutup duruyoruz. Yarın bana hatırlat.
-Evet.
-HAKKINDA! Bir, iki, üç, dört, beş, altı! Yulka!
-Oyununuzu izleyin bir zevk.
-Bir! Fena da değil.
HAKKINDA! - Turnaya gidiyorum.
-Evet, adamlara yetişiyorsun.
(kapı zili çalar) -Ben açacağım!
-Dikkatlice. Kim olduğunu sor.
-Bir.
-Girdaba düştüm. Ne sıkıntı.
- Merhaba.
-Büyük bir yolculuğa çıktık, bize katılın.
Yulka zaten baskı altında oynuyor.
-Ne için oynuyorsun, para için mi?
-Neden? -Bak bu insanlar ciddi.
Tamam, bu kadar yeter.
Defol buradan.
Hadi, hadi.
Size ayrı bir sohbet.
-Otur Marat.
Bir arkadaşı Andrey'i görmeye geldi.
- Vadide at, arkadaşlar tarafından böyle yenir. Bugün ne yaptık biliyor musun?
Bütün kalabalık adamı tekmeledi. Pencerelerinizin altında, sizin.
Ve şimdi oturup zar atıyor.
Bu, otoritelerinin kardeşi Adidas Jr.
Ne bekliyorsun? Onlar başlayana kadar Mobilyaları dairenizden çıkarmalı mıyım?
O zaman diğerlerini de ara.
Burada bir hangout ayarlayın.
Dışarı çık, dedim. -Burası benim dairem.
Ve sana çocukların önünde soracağım bu şekilde söyleme.
-Evet, “çocukların önünde.” Peki, nasıl istersen.
Masayı haydutlarla paylaşmayacağım.
-Bu durumda gecikmeyeceğim.
-Bu bir iş görüşmesi.
Harika.
Bireysel olarak birkaç kelime.
Kıpırdama, yemeyeceğim. (Julia) -Kayıt bitti!
- Her şey yoluna girecek anne.
- Peki bak, sorun ne?
Eğer Ravil ölürse...
Ravil'in ne olduğunu biliyor musun? Hastanede dövdüğün kişi.
Şu an yoğun bakımda.
Kafatası açıldı ve basınç serbest bırakıldı. Ancak pıhtı kaldı.
Yani eğer...
Daha doğrusu öldüğünde,
gerçek bir son teslim tarihin var.
Muhasebe yok, garanti yok, ancak gerçek bir zaman sınırıdır.
Anneme söylemedim.
Ve böylece kafalarını karıştırdılar, bu onun için hâlâ yeterli değildi.
Neyse bugünden sonra buralarda olmayacağım.
O halde ne yapacağınıza kendiniz karar verin Yulia ile yalnız kaldığında.
-Neye karar vermeli?
-Kendin gelip şunu söylemelisin:
"Ben, bir salak olan Andrey Vasiliev, takdir etmedim yanlış yola saptı."
Sonra sana nereye döneceğini göstereceğim.
Düşünmek.
Şimdi yeni bir departman oluşturuyoruz - Organize Organize Suçlarla Mücadele.
Güç artık arkamızda. İki hafta içinde hepinizi teslim edeceğiz.
(motor gürültüsü)
-İşte birkaç sandviç, en azından yiyebilirsin.
- Evet, Sveta Teyze beni besledi.
-Aman Tanrım, çok tuhaf... yaşayan ebeveynlerle.
-Evet her şey yolunda. Ben de oraya elimden geldiğince katkıda bulunuyorum.
Tamam, ben çıkıyorum. Teşekkür ederim anne.
-Ve düşünmeye devam ediyorum
Lyuba'n gelecek, değil mi?
Yani o geldi.
Bugün eve gel.
Akşam döneceğim, konuşuruz.
-Bırak çözeyim.
-Ah... Merhaba.
-Dün seni aradılar. Özellikler ve şimdi sana çekilme sertifikasını vereceğim.
Burada bekle.
Orada bekle, diyorum. -Oraya gitmek istemiyorum.
-Burada ne işimiz var?
-Kira, kusura bakma, bir dakikanı alabilir miyim?
(Kira tsk)
-Sana söyledi mi? -“Sana” değil, “sana”.
-Bilirsin...
Bilirsin...
kim bu Ravil?
Yeralash'ı öldürdü.
Kafasının üstüne atlıyordu.
Bu bir katil.
- Biliyor musun, gerçekten yardım etmeye çalıştım.
Çok.
Ama savunmasız bir adamı yenen kişi benim için bir kişi değil.
Üzgünüm.
(cam tıngırdadı)
-Burada Fransız eti var. Bildiğim gibi.
- Peki, orada ne var, Sovyet yöntemiyle yapılabilirdi.
Bu, açlıktan her şeyi yiyecek.
-Volodya, bunu sana orduda mı öğrettiler? "Yiyecek", "açlıktan". Köyde değil.
-Büyük Merhamet. -Selam.
Kiryush, sana yiyecek bir şeyler vereyim mi? -Hayır, teşekkür ederim.
Lütfen dışarı çıkın, konuşmamız lazım.
-Ne yemezsin?
Ben içmem, atlet. -Sorun değil, bunu benimle yapabilirsin.
Kendine biraz Buratino doldur.
Her ne kadar bilmesem de muhtemelen bir yetişkin zaten hırsızdır.
Sen iç.
Şapkanın nesi var, söyle bana.
-Çaldım. -Ne için?
-Andrey'in annesinin yüksükleri var şapkayı kazandı. Ve 100 ruble.
Ve evde yiyecek bir şeyleri bile yok.
Özellikle şapkaya takıntılıydı.
Onlar tam bir dilencidir. Hatta eşyalarımı bir ikinci el mağazasına bağışlamak bile istedim.
Yaş nedeniyle kabul edilmedi.
İkinci el mağazasından ayrılıyorum ve işte Flyura Gabdullovna böyle gidiyor.
Güzel ve genç.
Neyse, şapkamı çıkardım.
-Salak?
-Evet, biliyordum.
Hayır, sana inanıyorum, sen...
Arkadaşına, annene yardım etmek istedin.
Ancak bu mümkün değildir.
Kötülük kötülüğü doğurur Başkalarını soyarak insanlara yardım edemezsiniz.
Sen Robin Hood değilsin. Buradaki herkes fakir.
Ve Flyura Gabdullovna da Bu şapkayı son kez aldım.
Bunu asla yapmam.
Oğlunuzun hırsız olması korkutucu.
-Hadi ama baba, peki!
O bir hırsız değil.
Evet?
Kan bir rol oynadı.
Burada öğretmen kötüdür, arkadaş vardır.
Merak etme, onu kurtaracağım.
Bu bir daha olmayacak, değil mi?
-Henüz affedemiyorum.
Ama burası senin evin
Anne ve erkek kardeş buradalar.
Yaşadığın yer burası. -Ben de Chelny'deki teyzemin yanına gidiyordum.
-Ben senin düşmanın değilim, tamam mı?
Anlıyor musun, annem ve ben ebedi değiliz.
Tek bir şey istiyorum; bir sertifika.
Bir daha bu okula gitmeyeceksin.
Belgeleri başkasına götüreceksin, buradan pek uzakta olmayan Fransız'a.
Bunu kendin yapabilir misin?
-Deneyeceğim.
Lanet olsun Robin Hood'a.
-Flyura Gabdullovna, merhaba, Ben Andrei Vasiliev'in annesiyim.
-Girin.
-Flyura Gabdullovna, devamsızlıktan bahsediyorum.
Görüyorsunuz, Andrei hastaneye kaldırıldı. İşte sertifikamız.
-Kusura bakma, adımı ve soyadımı hatırlamıyorum.
-Svetlana Mihaylovna.
-Svetlana Mihailovna,
Bu şapkayı nereden aldın?
-Bana verdiler. -Bunu sana kim verdi?
-Oğlum. -Bu sadece şapkam.
Sokakta dolandırıldım.
Okul çocuğu.
Ve kim olduğunu biliyorum.
Astarına F harfini işledim.
-Nerede?
Bana yerini göster.
-İşte burada.
Nakış yaptım. Kırmızı iplik.
(hüzünlü müzik)
Anladım.
Bilmiyordun.
(uğultu)
-Anne...
(uğultu)
-Ne yapıyorsun anne? -Şapkam vardı.
Ben de onu aldım ve çaldım.
-Anne ne yapıyorsun beni böyle korkutma.
-Gittim ve çaldım.
-Ne yapıyorsun anne! Anne!
(Julia çığlık atar)